Batibouw zit erop. Een week geleden sloot de bouw- en renovatiebeurs haar deuren. Bouw- en verbouwprojecten beginnen allicht wat vastere vormen aan te nemen. De plannen zijn uitgetekend, nu de financiering nog. Vaste of variabele rente? Dat is zowat de enige vraag die de meesten onder ons zich stellen. We lenen gewoon op automatische piloot, klagen specialisten. Belgen zijn veel minder kritisch dan Nederlanders, Duisters, Spanjaarden of Fransen. Ze stappen zonder morren in de standaardformules die de banken hen voorhouden. Maar daarvan worden vooral de financiële instellingen beter. Tijd voor een nieuwe aanpak?
HET klassieke woonkrediet heeft nog steeds een looptijd van 20 jaar en wordt weer afgesloten tegen een vast rentetarief. De enkele jaren dat de beleggers voor een variabele rente kozen, liggen alweer heel wat maanden achter ons. Toch wel vreemd, vinden ze bij het gespecialiseerd kantoor Eurofinco, als je bedenkt dat een gemiddeld woonkrediet een feitelijke looptijd heeft van ongeveer acht jaar.
Acht jaar? Het klinkt vreemd, maar als je het analyseert zijn er inderdaad heel wat redenen waarom een krediet vroegtijdig afgebroken wordt. De eenvoudigste is uiteraard om het krediet te herfinancieren tegen een lagere rente, maar ook omdat men van vaste rente naar variabele wil overstappen of omgekeerd, of omdat het huis verkocht wordt, of omdat de ontlener overleden is, of omdat de lening vervroegd terugbetaald wordt,...
En er komen voortdurend redenen bij. Kijk maar naar het snel toenemend aantal echtscheidingen. Afgelopen jaar gingen 30.000 paren uit elkaar. Dat is dubbel zoveel als 25 jaar geleden. Van de echtparen die in de jaren tachtig huwden, is één op drie intussen alweer uiteen.
Als je dan bedenkt dat nagenoeg 80 procent van de Belgen een eigen huis heeft, dan weet je meteen hoeveel mannen en vrouwen jaarlijks te maken krijgen met een hypotheeklening die in het beste geval herbekeken moet worden, allicht eerst terugbetaald en dan geherfinancierd.
Maar er is ook de toenemende druk op de arbeidsmarkt. Werknemers worden steeds jonger uitgerangeerd. Vaak in heel goed betalende sectoren waar ze gedurende tien, vijftien, misschien twintig jaar deelnemen aan de ratrace en dan moeten afhaken. Overstappen naar een veel minder betaalde baan, of gewoon opgebrand. Dik de helft van de vijftigplussers heeft geen baan meer. Op vijfenvijftig jaar is dat al opgelopen tot driekwart. Wat dan met je lening?
Gemiddeld, zo blijkt uit statistieken, sluiten de Belgen tegenwoordig een woonkrediet af als ze vooraan in de dertig zijn. Enkele jaren gehuwd, nog geen kinderen. De grote kosten moeten dus nog komen. Kinderen wegen zwaar door in een gezinsbudget, zeker als ze hogere studies beginnen.
Levenscyclus
Het vreemde is dat iedereen begrijpt of alleszins aanvoelt dat de manier waarop je met spaargeld omgaat een kwestie is van leeftijd en van fase van de levenscyclus. Maar voor hypotheekleningen kiezen we voor de meest starre formules die er maar te vinden zijn, meestal een vast maandelijks bedrag 240 maanden na elkaar. We vinden het logisch dat jonge mensen wat meer risico nemen met hun spaargeld omdat zij het pas enkele decennia later weer nodig zullen hebben en dus wel wat meer waardeschommelingen aankunnen, als het uiteindelijk rendement maar goed is.
We vinden het ook logisch dat mensen met studerende kinderen een tijdlang nauwelijks nog geld opzijzetten of zelfs ontsparen om het nageslacht een zo goed mogelijke toekomst te bieden.
We vinden het al even logisch dat mensen van de laatste jaren voor het pensioen gebruik maken om hun spaarachterstand in te halen, maar daarbij steeds voorzichtiger met hun geld omspringen en liever obligaties dan aandelen in portefeuille nemen. En als we dan met pensioen zijn en het spaargeld gebruikt wordt om de oude dag wat comfortabeler te maken, vinden we het erg logisch dat we bijzonder conservatieve beleggers worden. Waarom dan niet als het op woonkrediet aankomt? Is het ideale woonkrediet niet een doodgewone ,,kredietopening'' met een onbepaalde looptijd en de mogelijkheid om op eigen tempo en in totale vrijheid het ontleende kapitaal terug te betalen?
Financiële hefboom Allicht. Een woonkrediet moet je zien als een financiële hefboom. Dankzij het huis of het appartement dat in onderpand (hypotheek) wordt gegeven, blijft de rente een stuk lager dan voor andere kredieten op de markt. Het risico voor de bank is immers een stuk lager dan bij een klassiek consumptiekrediet of een persoonlijke lening waarbij geen borg kan verstrekt worden.
Bovendien is een flink stuk van het woonkrediet fiscaal aftrekbaar. Als vuistregel kan je gerust stellen dat de effectieve rente die je betaalt, nadat het voordeel in rekening werd gebracht, nog zowat de helft is van het formele tarief. Wie leent tegen 4 procent betaalt dus in werkelijkheid nauwelijks 2 procent. Tegen dat tarief moet je toch wel een beetje gek zijn om je eigen geld in bakstenen te beleggen. Laat dat liever op de beurs, in fondsen of verzekeringsproducten renderen tegen makkelijk het dubbele.
Zo'n ,,kredietopening'' zonder meer wordt helaas nergens aangeboden. Waarom, zo vragen verscheidene tussenpersonen op de markt van het woonkrediet zich hardop af, zouden de grote banken hun nek uitsteken als ze met hun oerklassieke en gestandaardiseerde formules meer dan 80 procent van de markt kunnen ,,bezetten''?
Een tijd geleden leek het alsof KBC voor een doorbraak zou zorgen. Aan de loketten werd vlot op de gepersonaliseerde noden van klanten ingepikt en er kwamen voortdurend nieuwe formules bij. Een tweetal jaren geleden werden zo'n 70 varianten aangeboden. Tot de directie vaststelde dat het eigen personeel zijn weg niet meer vond in dat bos van woonkredieten. Er werd drastisch gesnoeid. Nu zijn er nog 14 formules.
Waar vind je dan wel soepeler woonkrediet? Gespecialiseerde tussenpersonen gaan de mosterd halen in het buitenland. Formules die hier perfect toepasbaar zijn, waarbij je van maand tot maand zelf beslist hoeveel je aflost. Zolang je de verschuldigde rente betaalt is er niets aan de hand.
Wordt de dertiende maand gestort en heb je er geen interessante belegging voor, betaal dan die maand gewoon een extra deel van je lening terug. Moet in juni het saldo voor de jaarlijkse vakantie betaald worden en heb je geen zin om aan je spaargeld te komen? Sla dan gewoon een afbetaling over.
Ben je (tijdelijk) werkloos? Betaal dan even enkel rente. Zijn er op de aandelen- of obligatiemarkt een tijdlang hoge rendementen te rapen? Laat je hypotheeklening dan wat slapen. Heb je promotie gemaakt en verdien je een pak meer? Betaal dan versneld terug.
Wonen je drie studerende kinderen op kamers en financier je die uit je spaarpot? Doe het dan een tijdje rustig aan met die lening. Zijn ze integendeel het huis uit? Ga er dan even fors tegen aan, als je tenminste zin hebt. Anders schuif je ze gewoon voor je uit, desnoods tot bij de volgende generatie. In het buitenland zijn leningen op 50 of zelfs 99 jaar geen uitzondering.
Over meerdere generaties Asociaal? Helemaal niet. Wat vinden de kinderen in hun erfenis? Een woning die ettelijke honderdduizenden euro waard is, verminderd met een woonkrediet van pakweg nog enkele tienduizenden euro. En daarnaast een spaarpot met aandelen, obligaties, beleggingsfondsen...
Wat is het alternatief? Ouders die keurig hun lening hebben afgelost, geen schulden nalaten, maar om zover te geraken het hun hele leven met een bescheiden woning hebben gedaan die een pak minder waard is. Of wier spaarvarken meer weg heeft van een Guinees biggetje. Is dat interessanter?
Het staat de kinderen vrij om de lening meteen af te lossen of de financiële hefboom gewoon verder zelf te gebruiken, afhankelijk van hun eigen financiële situatie. Gewoon een extra mogelijkheid.
Maar zo'n soepelheid heeft toch een kostprijs, niet? Uiteraard. Gemiddeld, zeggen ze bij Eurofinco, rekenen de banken 0,3 tot 0,4 procentpunt meer rente aan voor een vergelijkbare looptijd en een even variabele of vaste rente. Voor een krediet van 100.000 euro op 20 jaar komt dat op een geactualiseerde meerkost van 3.000 euro, als je een gemiddelde inflatie van 2,5 procent veronderstelt.
Dat is iets meer dan de gemiddelde kostprijs van een herfinanciering van een bestaande lening of van een vervroegde aflossing. Is die kostprijs verantwoord? Dat hangt heel erg van de eigen situatie af. Drieduizend euro is natuurlijk niet niets, maar niemand kan ,,het leven'' voorzien. Echtscheidingen, jobverlies, langdurige ziekte,... het overkomt echt niet alleen de anderen.
Niets dan voordelen? Eigenlijk wel, ja. Maar wel voor mensen die er weten mee om te gaan. Wie in een soepel woonkrediet gewoon een middel ziet om decennialang enkel rente te betalen en het uitgespaarde bedrag besteedt aan bontmantels, dure wagens en luxueuze reizen, is duidelijk verkeerd bezig. Wie het krediet echt als een hefboom ziet waarmee je kan inspelen op de wijzigende beleggingsomstandigheden en levensfasen, en bereid is er tijd en energie in te stoppen, krijgt een interessante mogelijkheid aangereikt.
De maximale rente die wordt toegepast voor kleine kredieten, 19 procent, wordt waarschijnlijk neerwaarts aangepast. Dat zou de eerste daling zijn sinds 1997. Economieminister Verwilghen wil ook voor andere vormen van consumentenkrediet een renteverlaging doorvoeren.
Kopen op krediet is vandaag peperduur.
Wie bijvoorbeeld bij warenhuisketen Carrefour voor 1.000 euro op krediet koopt met de ge trouwheidskaart Pass, moet rekening houden met een rente ? het jaarlijkse kostenpercentage of JKP in het jargon ? van maar liefst 19 procent, wat neerkomt op 190 euro. Die 19 procent is de maximale rente die de wet voorziet voor een kredietopening, een kredietlijn met in de meeste gevallen een bijbehorende kredietkaart of getrouwheidskaart, met kleine bedragen.
Het percentage werd vastgelegd in 1997 en de meeste kredietverleners gingen er voor kleine bedragen (onder 1.250 euro) niet onder.
Federaal economieminister Verwilghen (VLD) kondigde gisteren in een mededeling aan die 19 procent snel naar beneden te halen door de wet op het consumentenkrediet aan te passen.
De rentetarieven op de internationale markten staan immers een stuk lager dan negen jaar geleden, argumenteert hij.
De minister wacht alleen nog op het advies van de Raad voor het Verbruik, waarin banken, de distributiesector, consumentenorganisaties en vakbonden zetelen. De meeste onderhandelaars verwachten dat er morgen een akkoord uit de bus komt over de kwestie. ?Zodra dit advies er is, zal ik onmiddellijk een initiatief nemen?, zegt Verwilghen.
Kredietopeningen worden almaar populairder, omdat almaar meer winkelketens zwaaien met getrouwheidskaarten waaraan een kredietlijn is gekoppeld.
Al twee op de drie kredietopeningen worden niet door een bank maar door een niet-bancaire speler, zoals een elektroketen of een supermarkt, toegekend. Dat geeft de klanten meer soepelheid bij het betalen.
Maar er is een keerzijde. De Nationale Bank maakte eerder dit jaar bekend dat die kredietvorm almaar meer mensen in de problemen brengt. De afgelopen twee jaar steeg het aantal leners die hun kredietlijn niet op tijd konden aanzuiveren. Verwilghen: ?Aangezien het aantal betalingsachterstanden toeneemt, moet een initiatief genomen worden om een juist evenwicht te bereiken.?
De wet legt de maximumtarieven voor consumentenkredieten vast volgens type, bedrag en duurtijd. Dat systeem wordt in het ontwerp dat in de Raad voor Verbruik wordt besproken, vereenvoudigd en soepeler gemaakt.
?De tariefaanpassingen zullen naar beneden gebeuren.
Dat is de hele bedoeling?, zegt Marc Dechèvre, secretaris-generaal van de Beroepsvereniging van het Krediet. ?De aanpassingen zullen meteen voelbaar zijn. De jaarlijkse kostenpercentages zullen ook in de toekomst automatisch aangepast worden, neem twee keer per jaar. De maatregel slaat op alle consumentenkredieten, zoals de kredietopening, leningen op afbetaling of aankopen op afbetaling.?
Consumentenkrediet wordt dus zo goed als zeker goedkoper.
Maar hoeveel goedkoper, is nog geen uitgemaakte zaak.
Meerdere betrokkenen verwachten wel dat de maximumrente zeker onder de 18 procent zal duiken. Fedis, de federatie van winkels en distributieketens, blijft voorzichtig. ?De krediettarieven gaan wellicht naar beneden?, zegt Baudouin Velghe, gedelegeerd bestuurder van Fedis. ?Maar spectaculair zal het niet zijn. Voor kleine bedragen is de rente immers maar een klein deel van de kosten, naast de administratieve kosten.?
Volgens de consumentenorganisatie Test-Aankoop is de nakende tariefverlaging meer dan louter een administratieve kwestie. ?Dit is een fundamentele verandering, waar wij overigens al jaren vragende partij voor zijn?, zegt woordvoerder Ivo Mechels. ?De huidige rentetarieven voor krediet liggen veel te hoog.?
Dat Verwilghen uitpakt met de renteverlaging nog voor er een akkoord is binnen de Raad voor het Verbruik, heeft volgens insiders te maken met politieke motieven. In het verleden ging vooral minister van Consumentenzaken Freya Van den Bossche (sp.a) met de pluimen lopen in consumentvriendelijke dossiers.
Van den Bossche kondigde onlangs nog een actieplan tegen overmatige schuldenlast aan.
Dat plan wou onder meer iets doen aan de woekertarieven waaraan sommigen lenen. De PS reageerde tevreden op het standpunt van minister Verwilghen.
De Franstalige socialisten willen de maximale rente van 19 tot 10 procent verminderen en hebben daartoe een wetsvoorstel ingediend. Volgens de Beroepsvereniging voor het Krediet en Fedis is zo?n daling economisch onhaalbaar.
Het Tariferingsbureau, het vangnet voor bestuurders die bij klassieke verzekeraars niet of moeilijk aan een autoverzekering geraken, heeft in 2005 12.646 aanvragen gekregen. Dat zijn er 20 procent meer dan in 2004. In totaal kreeg het bureau sinds 1 november 2003 al 24.677 aanvragen.
Dat blijkt uit een antwoord van minister van Economie Marc Verwilghen (VLD) op een vraag van VLD-kamerlid Guido De Padt. Bestuurders die bij verschillende verzekeraars aankloppen en toch niet aan een (betaalbare) autoverzekering geraken, kunnen sinds eind 2003 terecht bij het Tariferingsbureau.
Uit cijfers blijkt dat steeds meer bestuurders hun weg naar dat bureau vinden. Tussen 1 november 2003 en 21 december 2005 ontving het bureau 24.677 aanvragen, waarvan 1.490 in 2003, 10.541 in 2004 en 12.646 in 2005. Tussen 2004 en 2005 is er dus een groei van zo'n 20 procent.
Uit de cijfers blijkt ook dat in 2005 11.054 aanvragen werden goedgekeurd. In 2004 waren er dat nog 9.799. Dat is een stijging van 12,8 pct, rekende De Padt uit.
De meeste aanvragen komen er in de sectie 'Toerisme en zaken - privé-gebruik': 7.923 in 2004 en 9.159 in 2005 (16 procent). Dan volgt het 'Vervoer van zaken kleiner of gelijk aan 3,5 ton': 607 in 2004 en 716 in 2005 (+18 procent) en 'Toerisme en zaken - beroepsgebruik': 455 in 2004 en 453 in 2005. Ook de aanvragen voor 'Tweewielers en gelijkgestelde - privé-gebruik, steeg sterk van 221 in 2004 naar 265 in 2005 (+19,9 procent).
Opmerkelijk is de grote daling bij 'Vervoer van personen' van 337 in 2004 naar 196 in 2005 (-42 procent). Daarnaast telde men eind december 2005 5.571 aanvragen tot hernieuwing van dekking in burgerlijke aansprakelijkheid auto.
Volgens de VLD-volksvertegenwoordiger tonen de cijfers aan dat 'steeds meer bestuurders problemen hebben bij het afsluiten van een verplichte autoverzekering, maar dat deze ondertussen beter de weg vinden naar het Tariferingsbureau'. 'Toch kan ik mij niet van de indruk ontdoen dat heel wat mensen nog nooit van dit bureau gehoord hebben. Een duidelijke sensibiliseringscampagne lijkt mij dan ook geen overbodige luxe', meent De Padt.
Enkele banken en andere kredietinstellingen hebben de houders van een hypothecair krediet illegaal kosten aangerekend. Wie zijn krediet herfinancierde bij een andere kredietinstelling of het krediet vervroegd terugbetaalde en overstapte naar een ander bank, kreeg een extra factuur. Dat leert een onderzoek van de Commissie voor het Bank-, Financie- en Assurantiewezen (CBFA). Enkele duizenden klanten zijn allicht het slachtoffer van die praktijk, meldt De Tijd.
'We hebben ons onderzoek gevoerd op basis van klachten van diverse kredietnemers. Ze klaagden dat hun bank of kredietinstelling vorig jaar extra kosten aanrekende toen ze bij een andere kredietinstelling een nieuw, goedkoper krediet afsloten of hun krediet vervroegd terugbetaalden en overstapten naar een andere bank', zegt Luk Van Eylen, de woordvoerder van de CBFA. De extra kosten kunnen oplopen tot ruim 100 euro.
'Het gaat inderdaad om een nieuw fenomeen. Enkele kredietinstellingen, zowel kleine als grote, rekenden in 2005 nog een vergoeding aan voor een afrekeningsfiche of lieten de klant betalen voor een attest dat bepaalt dat het krediet definitief is terugbetaald. Zulke kosten zijn strijdig met de wet op het hypothecair krediet', gaat Van Eylen verder.
Rondzendbrief
De betrokken instellingen moeten de onterecht aangerekende kosten terugbetalen aan de klanten die een klacht indienden. 'Ze hebben dat inmiddels gedaan. Maar de terugbetalingsplicht geldt ook voor klanten die nu pas vaststellen dat ze vorig jaar onterecht kosten betaalden en een klacht indienen', meldt de CBFA-woordvoerder. De toezichthouder stuurde inmiddels een rondzendbrief naar de verstrekkers van hypothecair krediet om hen erop te wijzen dat ze de wet strikt moeten naleven.
Fortis Bank verhoogt morgen de rente op kaskredieten met 30 basispunten tot 7,25 procent.
De rente op disconto- en acceptkredieten stijgt zelfs met 60 basispunten. De renteaanpassing is een gevolg van de renteverhoging van de Europese Centrale Bank. KBC, ING Bank en Dexia Bank kondigden in de voorbije dagen al een renteverhoging aan voor kaskredieten. Zij hanteren nu alledrie een rente van 7,30 procent.
KBC en ING België verhogen volgende week de rente van kaskredieten en discontokredieten met 25 basispunten tot 7,30 procent. Ze reageren op de beslissing van de Europese Centrale Bank om haar basisrente met 25 basispunten op te trekken tot 2,50 procent.
Kas- en discontokredieten zijn kortlopende kredieten die vooral door ondernemingen worden gebruikt. Ook Fortis Bank overweegt de rente van die bedrijfskredieten te verhogen, maar zij neemt pas begin volgende week een beslissing. Dexia Bank plant voorlopig geen aanpassing van haar tarieven.
Kasbons
Intussen kondigden KBC en ING België ook een verhoging aan van de kasbonrente. Zij volgen het voorbeeld van marktleider Dexia Bank en Fortis Bank. De rente van de kasbons wordt vooral bepaald door de evolutie van de rendementen van obligaties.
Nieuwe brandpolissen moeten vanaf 1 maart ook het risico natuurrampen dekken. Voor gemiddelde gezinswoningen die niet in een risicogebied liggen, schommelt die extra premie tussen 15 en 30 euro per jaar. Gezinnen met een woning in een gebied met een verhoogd overstromingsrisico zullen veel hogere premies betalen. Bijpremies van meer dan 100 euro zullen geen uitzondering zijn, kondigt het tariferingsbureau aan.
De overheid richtte dat bureau samen met de verzekeraars op om moeilijk te verzekeren risico's, zoals natuurrampen, aan een verzekering te helpen. Het bureau biedt ook brokkenpiloten en wanbetalers een autoverzekering aan.
Het tariferingsbureau hanteert voor de extra premie natuurrampen in risicogebieden een uniforme premievoet van 0,90 euro per verzekerde schijf van 1.000 euro. Voor een woning met een verzekerde waarde van 150.000 euro komt er dus een bijdrage van maar liefst 135 euro bij. Anderhalf jaar geleden zei de federale minister van Economie, Marc Verwilghen (VLD), nog dat de verwachte premieverhoging voor een gemiddelde gezinswoning zou schommelen tussen 1 en 8 euro.
Ongeveer 95 procent van de Belgische gezinnen beschikt over een brandpolis, ook bekend als woonverzekering. Onder de noemer natuurrampen vallen overstromingen, aardbevingen, dijkbreuken, het overlopen van riolen en vloedgolven.
Een ander knelpunt is de vrijstelling in de verzekering natuurrampen. De maximale franchise ligt vast bij wet en bedraagt dit jaar iets meer dan 1.000 euro.
Particulieren die hun brandverzekering tussen 1 maart en 1 september onderbrengen bij Winterthur moeten gedurende een jaar niet bijbetalen voor een dekking tegen natuurrampen. De verzekeraars moeten die dekking binnenkort opnemen in hun brandverzekering. 'In nieuwe polissen is de verzekeringsnemer automatisch beschermd tegen het risico van natuurrampen. In bestaande polissen is dat vanaf de jaarlijkse vervaldag', meldt Assuralia.
Wie het slachtoffer is van een aardbeving, een overstroming, een windhoos of grondverzakkingen moet vandaag zijn toevlucht nemen tot het rampenfonds voor een schadevergoeding. Een nieuwe wet maakt daar eerstdaags een einde aan. De schade veroorzaakt door een natuurramp wordt automatisch vergoed via de brandverzekering. 'De komende dagen verschijnt het koninklijk besluit (KB) met uitvoeringsbesluiten in het Belgisch Staatsblad. De wet is operationeel op de dag van publicatie. Is dat bijvoorbeeld 1 maart, dan bevatten alle nieuwe polissen vanaf die datum automatisch de dekking tegen natuurrampen. Voor bestaande polissen is het risico gedekt vanaf de volgende jaarlijkse vervaldag. Is de vervaldag van de polis 1 augustus, dan is er een dekking vanaf 1 augustus. Maar op verzoek van de verzekeraar kan de makelaar al vroeger voorzien in de dekking voor bestaande polissen', zegt René Dhondt, directeur bij Assuralia, de beroepsvereniging van de verzekeringssector.
Batibouw
Winterthur wacht niet op de publicatie van de uitvoeringsbesluiten. In het kader van de bouwbeurs Batibouw breidt de verzekeraar de brandverzekering gedurende een jaar gratis uit met een dekking tegen natuurrampen. Klanten die hun brandverzekering tussen 1 maart en 1 september onderbrengen bij de verzekeraar, genieten van die gratis uitbreiding.
ING België laat als eerste grote bank de tarieven van zijn woonkredieten zakken in het kader van de bouwbeurs Batibouw. De bank verlaagt haar tarieven van 28 februari tot 27 maart met 25 basispunten.
'De tariefverlaging geldt zowel voor het combitarief als het basistarief van alle hypothecaire formules, met uitzondering van het hypothecair krediet 'bullet' en de overbruggingskredieten', meldt de bank.
Kredietnemers komen in aanmerking voor het combitarief als ze bij ING België ook een schuldsaldo- en brandverzekering afsluiten.
Bij een hypothecair krediet van het type 'bullet' betaalt de klant op bepaalde tijdstippen zijn intresten en wordt het kapitaal in een keer terugbetaald aan het einde van de looptijd.
De federale minister van consumentenzaken Freya Van den Bossche (sp.a) start een grootschalige preventiecampagne die wijst op de gevaren van kredieten.
De kredietverleners zoals banken, supermarkten en elektrowinkels zullen mee moeten betalen om schuldbemiddelaars, zoals OCMW's, hun werk te laten doen. Dat melden de VUM-kranten.
De totale schuldenberg van de Belgische consument is in 2005 met 1,84 miljard euro gestegen. Er waren in 2005 iets minder wanbetalers dan in 2004. Maar van de 343.020 wanbetalers hadden er 19.000 meer dan vier verschillende kredieten lopen.
De kredietverleners moeten vier miljard storten in het Fonds ter Bestrijding van de Overmatige Schuldenlast.
Vanaf vandaag wordt een dekking voor natuurrampen opgenomen in de brandverzekering.
Met de nieuwe Wet op de Natuurrampenverzekering, die vandaag in werking treedt, wordt een dossier afgerond dat al vijftien jaar aansleept. Zo lang is de regering al bezig het Rampenfonds om te vormen tot een verzekering. Een van de moeilijkheden was de bepaling van de premiehoogte. Sommige mensen lopen immers meer risico op een overstroming dan andere.
Om dat probleem op te lossen, worden de premies voor zeer moeilijke risico's - lees: huizen in overstromingsgebieden - bepaald door een tariferingsbureau waarin zowel de verzekeraars als de consumentenorganisaties vertegenwoordigd zijn. Voorlopig heeft het bureau de premie vastgelegd op 0,9 promille van de waarde van het verzekerde gebouw. Voor de normale risico's speelt de marktwerking. Met andere woorden: elke verzekeraar bepaalt zelf de premiehoogte voor deze extra dekking.
De natuurrampendekking wordt verplicht voor nieuw afgesloten brandverzekeringen. Aan de huidige contracten verandert voorlopig niks. Pas na de jaarlijkse vervaldag wordt de nieuwe dekking mee opgenomen. Mogelijk wordt de verzekerde daardoor met een premieverhoging geconfronteerd.
Wie dat per se wil, kan de natuurrampendekking ook al voor de jaarlijkse vervaldag laten opnemen. De verzekering dekt schade door overstromingen, aardbevingen en stormen.
